ชีวิตที่ไร้กุญแจ การเข้าร่วมประชุมเวลาการจดจำลายนิ้วมือจะนำความทรงจำและความรู้สึกของทุกคนไป

ด้วยความนิยมของการจดจำลายนิ้วมือเวลาเข้างาน ฉันเกรงว่าระบบล็อคแบบเดิมจะหายไป ยกตัวอย่างที่เกาหลีใต้ อย่างน้อยอัตราการเจาะระบบการจดจำลายนิ้วมือจะสูงถึง 80% ในอนาคต ซึ่งหมายความว่ายกเว้นพื้นที่ห่างไกลบางแห่ง ฉันเกรงว่าทุกคนจะใช้การจดจำลายนิ้วมือเวลาเข้างาน เรื่องราวโรแมนติกของการล็อคและกุญแจจะไม่มีเรื่องให้เล่า และจะไม่มีโอกาสส่งต่ออีกต่อไป จำข่าวนั้นได้ไหม? 90% ของนักเรียนในชั้นเรียนไม่รู้จักเทียนด้วยซ้ำ รุ่นที่เรียกว่าแข็งแกร่งกว่ารุ่นหนึ่ง และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจะสร้างสิ่งทดแทนใหม่อยู่เสมอ และสิ่งที่ทดแทนระบบล็อคแบบกลไกก็คือระบบล็อคแบบกลไก
เช่นเดียวกับเรื่องราวของล็อคและกุญแจที่ยกมาในบทความที่แล้ว เป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจสำหรับคนรุ่นเราที่เติบโตมาในยุคล็อคแบบกลไก แต่เด็กๆ ที่เติบโตมาในยุคลายนิ้วมือจะไม่เข้าใจในอนาคต เนื่องจากทุกคนใช้ลายนิ้วมือ รหัสผ่าน ใบหน้า และแม้แต่ม่านตา เส้นเลือดที่นิ้ว และเสียง กุญแจจึงไม่สูญหาย เฉพาะเมื่อเวลาเข้างานการจดจำลายนิ้วมือเสียหายเท่านั้นจึงจะสูญหายได้ สำหรับพวกเรา ความนิยมในการจดจำลายนิ้วมือและการลงเวลาจะนำมาซึ่งความเศร้าอย่างไม่ต้องสงสัย เช่นเดียวกับวิดีโอเกมที่เราเล่นในวัยเด็ก แต่ตอนนี้เราหามันไม่เจอแล้ว การเข้าร่วมประชุมเวลาการจดจำลายนิ้วมือจะนำความทรงจำและความรู้สึกของทุกคนออกไป และนำชีวิตสมัยใหม่ที่สะดวกสบายและสะดวกสบายมาให้